18 september 2026: mijn allerlaatste chemo! Na 23 weken vieren Glenn en ik onze eerste grote overwinning. Maar die dag gebeurde er nog iets bijzonders: de ideeën voor SDDD kregen steeds meer vorm, dankzij een gesprek met hoofdverpleegster Anja
Na vier zware EC-kuren begon ik op 26 juni aan twaalf wekelijkse Taxol-behandelingen. Ik verwachtte opnieuw een moeilijke periode, maar tot mijn verbazing voelde ik mij na de eerste twee behandelingen eigenlijk beter. Meer energie, meer gelach thuis en zelfs opnieuw goesting in een Duvel! Alleen had mijn lever daar voorlopig nog een andere mening over. 😂❤️
Woorden vergeten, als een kip zonder kop door de winkel lopen en het gevoel hebben dat je jezelf niet meer herkent. Chemobrain was voor mij veel meer dan een beetje vergeetachtig zijn. Een kwetsende opmerking in de winkel bracht mij tot tranen, maar een lieve onbekende maakte het verschil. En op 23 juni kreeg ik eindelijk het nieuws waarop ik zo hard had gehoopt: mijn tumoren waren flink gekrompen! ❤️
Op 12 juni 2026 kreeg ik mijn vierde en laatste zware EC-chemo. De Red Devil mocht voor de laatste keer op bezoek komen! Maar naast de opluchting bracht die dag ook een bijzonder gesprek met de psychologe. Want achter mijn glimlach en humor zat iemand die stilaan besefte dat kanker haar veranderd had. Het begin van Inge 2.0. ❤️
Steun tijdens kanker zit soms in kleine momenten. Van Glenn naast mijn ziekenhuisbed tot Feliens schooloptreden: mijn verhaal over liefde, chemo en hoop.