Chemo nummer 13 zou een gewone ziekenhuisvoormiddag worden. Maar om 12.15 uur had ik nog altijd geen behandeling gekregen. De reden? De apotheek was mij vergeten! Een verhaal over pech, geduld en vooral heel veel humor.
Op 22 juli vierde ik mijn eerste witte pluisjes alsof ik opnieuw twaalf was. Vijf dagen later schreef ik over iets heel anders: de onzichtbare gevolgen van mijn kankerbehandeling. Want opnieuw haar krijgen en er goed uitzien betekent niet dat je lichaam al hersteld is. Een persoonlijk verhaal vol humor, herkenning en begrip. ❤️
Met ijshandschoenen en ijsschoenen leek ik tijdens mijn Taxol-behandeling wel klaar voor een bokswedstrijd. Maar achter die grappige verschijning zat een serieuze reden: mijn zenuwen beschermen. En terwijl ik daar zat, besefte ik opnieuw hoeveel Glenn voor mij betekende. Want kanker heb je samen. ❤️
Na vier zware EC-kuren begon ik op 26 juni aan twaalf wekelijkse Taxol-behandelingen. Ik verwachtte opnieuw een moeilijke periode, maar tot mijn verbazing voelde ik mij na de eerste twee behandelingen eigenlijk beter. Meer energie, meer gelach thuis en zelfs opnieuw goesting in een Duvel! Alleen had mijn lever daar voorlopig nog een andere mening over. 😂❤️